Bir Kalbin Çöküşü - Stefan Zweig

Bir kuşkunun insanı nasıl yiyip bitirebileceğinin öyküsü. Altmış yaşlarında bir adam karısı ve genç kızıyla tatile çıkar. Bir gece uykusu kaçar ve otelin koridorunda dolaşmaya çıkar. Karanlıkta bir kapının açıldığını ve çıkan bir genç kızın usul adımlarla kendilerinin yanındaki odaya girdiğini görür. O oda kızının odasıdır. Kızının gece bir erkeğin odasına gittiğinden kuşkulanır. Biricik dürüst kızının bu yaptığına inanamaz. Hayalleri yıkılmıştır. Tüm yaşamının bir yalandan, bir kandırmacadan ibaret olduğunu düşünmeye başlar ‘’içindeki bir şeyin küle döndüğünü ve çürümeye başladığını’’ hisseder. Sanki bir yerlerden içeriye doğru, farkında olmadığı ve acımayan bir yaradan nemli bir sıcaklık sızıyor, sanki kendi kanına kan döküyormuş gibi hisseder. "Bu görünmez sıvı ne çok şiddetlidir ne de acı verir. Tıpkı gözyaşı gibi yavaş yavaş akan sıcacık damlalar, kalbinin tam ortasına düşüverir. Giderek dolup taşan yüreği yavaşça aşağı doğru sürüklenmeye başlar.’’ Bir kalbin çöküşüdür bu.