Mevlana Celaleddin Rumi

1207 de Afganistan’da doğdu. 1273 de Konya’da öldü. Halk tarafından çok sevildiği için ‘’ efendimiz ‘’ anlamına gelen ‘’Mevlana’’ lakabı takıldı. Rumi olarak anılmasının nedeni eskiden Diyar-ı Rum olarak anılan Anadolu’da yaşamış olmasıdır. 18 yaşında Semerkant’lı Gevher hatunla evlendi. İki oğlu oldu. Karısının ölümünden sonra yeniden evlendiği eşinden de bir kızı bir oğlu oldu. Kitapta müridlerinden Şems-i Tebrizi, Selahaddin Zerküb, Mesnevi’sini kaleme alan Hüsameddin Çelebi hakkında bilgiler var. Eserleri; 26000 beyit içeren Mesnevi, 7000 beyit içeren Divan-ı Kebir, Selçuklu sultanlarına ve çocuklarına yazdığı 147 mektuptan oluşan Mektubat, çeşitli meclislerde yaptığı sohbetleri içeren Fihi Ma Fih, yedi vaazının toplamından oluşan Mecalis-i Seba’dır. Kitapta bu eserlerden seçmeler de yer alıyor. Kitabın son bölümünde Mevlana’nın özlü sözleri var; Ayıpsız dost arayan dostsuz kalır / Bir mum diğer bir mumu tutuşturmakla ışığından kaybetmez / Cübbe ve sarık ile alimlik olmaz / Dil tencerenin kapağına benzer: kıpırdadı da kokusuduyuldu mu ne pişiyor anlarsın.